مدرک گرايي، پديدهاي است که روز به روز در جامعه ايران، گستردهتر و ابعاد آن پيچيدهتر ميشود. رابطه متقابل ميان مدرک و منزلت اجتماعي- اقتصادي، موجب شده است كه اين موضوع، عاملي مهم در حيات اجتماعي افراد به شمار آيد.
مقاله ای قابل تأمّل
نمره دادن ممنوع
در دبستان هاي سوئد نمره دادن ممنوع است. مطالعات روانشناسي نشان مي دهد درجه بندي کودکان از طريق نمره دادن، به شخصيت آنها آسيب مي رساند. معلم از راه تماس نزديکي که با شاگردان خود دارد، نقاط قوت و ضعف آنها را مي شناسد. دانش آموزي که در مدرسه نمي تواند مانند ساير شاگردان به راحتي درس بخواند، بي ترديد دچار مشکلاتي است که معلم بايد به بررسي آنها بپردازد. بنابراين به جاي نمره دادن و تشويق کردن بعضي از دانش آموزان و تحقير کردن برخي ديگر، مدرسه بايد به دانش آموزان ضعيف کمک کند. گاهي رابطه ساير دانش آموزان باعث گوشه نشيني و عقب افتادگي يک دانش آموز مي شود. در اين صورت وظيفه مدرسه است که اين مشکل را از راه گفت وگو با دانش آموزان حل کند. گاهي عوارض بازدارنده دانش آموز ناشي از رفتاري است که با او در خانواده صورت مي گيرد. سختگيري والدين در خانه مي تواند باعث افسردگي يا ناآرامي دانش آموز شود. در چنين مواردي مدرسه، اداره اجتماعي را در جريان مي گذارد. وظيفه اداره اجتماعي است که موقعيت خانواده دانش آموز و روابط افراد خانواده را مورد بررسي قرار داده و راه حل هاي مناسب را به کار گيرد.
به نظر می رسد انقلابی در نحوه ارزشیابی در آموزش و پرورش به راه افتاده است گویا زمان آن فرا رسیده است که دیگر به سنجش و ارزشیابی به دیده ی پایانی، یعنی پایان آموزش نگاه نکنیم و از آن برای نمره دادن، رتبه دادن و طبقه بندی دانش آموزان استفاده نکنیم، بلکه به آن به عنوان جز جدانشدنی فرایند یادگیری- یاددهی و برای عمق بخشیدن به یادگیری دانش آموزان و اصلاح نارسایی های روش آموزشی معلمان، محتوای آموزش، روش های سنجش و ارزشیابی و... نگاه کنیم.