رضا نباتی در گفتگو با خبرنگار مهر در خصوص معضلات یادگیری درس قرآن در مدارس افزود: متولیان و مسئولان آموزش و پرورش باید به این سئوال پاسخ دهند که با گذشته چهار سال از رهنمودهای مقام معظم رهبری درباره مهجوریت قرآن در آموزش و پرورش آیا مطالبات معظم له مورد توجه لازم قرار گرفته است؟ در طول این مدت چه برنامه‌ریزی‌هایی صورت گرفته و چه اقداماتی انجام شده و کدام یک از نوآوری‌ها امسال باید شکوفا شود؟ 

این پژوهشگر دینی با بیان اینکه مهجوریت قرآن در آموزش و پرورش را می‌توان از ابعاد مختلف مورد نقد و بررسی قرار داد تصریح کرد: این مسئله را می‌توان در برنامه‌ریزی استراتژیک و کلان آموزش و پرورش، فلسفه تعلیم و تربیت، سند ملی آموزش و پرورش، سند برنامه درس ملی، حوزه اجرا، نظارت و ارزشیابی مورد ارزیابی قرار داد.

کارشناس ارشد تربیت اسلامی به ارائه راهکارهای عمده و اساسی در فرآیند نوآوری، شکوفایی و رفع مهجوریت از قرآن در آموزش و پرورش پرداخت و اظهار داشت: یکی از این راهکارها بازنگری در اهداف کلی است که اغلب اوقات در فعالیت‌های قرآنی اصول و کلیات آن مفروض گرفته می‌شوند و در نتیجه نوآوری‌ها صرفاً معطوف عوامل و اجزای فرعی می‌شود.

نباتی اهداف اصلی آموزش قرآن در مدارس را تشریح کرد و گفت: هدف از آموزش قرآن در کلاس اول تا سوم ابتدایی مهارت روخوانی و در پایه های چهارم و پنجم ابتدایی روانخوانی آیات کتاب درسی است و یا در مقطع راهنمایی هدف از آموزش قرآن علاوه بر ارتقاء روانخوانی قرآن به صورت کامل، درک عبارات، آیات ساده و پرکاربرد و ارتباط دائمی دانش آموزان با قرآن است که معلمان باید در راستای آن حرکت کنند.

به عقیده این کارشناس دینی عامل موفقیت پیامبر اعظم و بزرگان دینی را فرهنگ سازی دانست و ادامه داد: امروزه در دنیا و مخصوصا کشورهای پیشرو به مقوله آموزش به عنوان یک رویداد فرهنگی نگاه می شود که کشور ژاپن نمونه بارز این مطلب است؛ توجه به فرهنگ آموزش قرآن در کشورهای شرقی یک نیاز اساسی است؛ زیرا که این کشورها از جمله ایران بسیاری از رفتار و حتی افکار خود را از فرهنگ، ادبیات، عرفان و ادیان خود بدست می آورند و بی توجه ای به فرهنگ سازی در امر آموزش و یادگیری باعث می شود که تعلیم و تربیت از عمق لازم برخوردار نباشد.

فهم قرآن باید مقدم بر روخوانی قرآن باشد

کارشناس ارشد تربیت اسلامی اظهار داشت: بسیاری از کودکان برای یادگیری نماز به مسجد یا کانونهای فرهنگی می‌روند و در مدت کوتاهی با صحیح‌خوانی، فصیح‌خوانی، تلفظ حروف خاص عربی، ترجمه عبارات نماز و... آشنا می‌شوند اما همین کودکان در این آموزش‌ها به این مسئله نمی‌رسند که باید در طول زندگی خود نماز بخوانند.

نباتی با بیان اینکه هرساله اعتبارات زیادی صرف آموزش قرآن به افراد بزرگسال و معلمان می‌شود تأکید کرد: این آموزش‌ها که علاوه بر آموزش و پرورش در سایر نهادها مانند نهضت قرآن آموزی، آموزش عالی و... دنبال می‌شود که با کمی دقت متوجه می‌شویم که این نوع آموزش از اساس زائد و موجب هدر رفتن اعتبارات دولتی است زیرا نمی توان یک دانش آموز دوره راهنمایی را پیدا کرد که با قواعد و آنچه در این کلاس‌ها گفته می‌شود آشنایی نداشته باشد و حال اینکه چرا این آموزش‌ها به معلمان و کارمندان دولت و دانشجویان داده می‌شود جای سؤال است که در پاسخ تنها می‌توان به عدم استمرار قرائت قرآن اشاره کرد.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که آموزش روخوانی قرآن هدف کلاس اول تا سوم ابتدایی است در حالی که آموزش عالی برای دانشجویان دوره‌های کاردانی، کارشناسی و حتی کارشناسی ارشد یک واحد پیش نیاز آموزش روخوانی برگزار می کند و یا آموزش و پرورش همه‌ساله دوره‌های متعددی را برای فرهنگیان می‌گذارد اما کماکان مشکل به همان علتی که گفتم به قوت خود باقی می‌ماند.

مشکل اساسی این است که افراد اصولاً قرآن نمی‌خوانند

نباتی تصریح کرد: مشکل دانش‌آموزان و در کل افراد جامعه ما ندانستن قواعد قرآنی نیست بلکه معضل در این‌جا است که افراد اصولاً قرآن نمی‌خوانند و قرآن‌خوانی به شکل روزانه در کشور ما به عنوان یک فرهنگ و رفتار درنیامده است. 

کارشناس قرآن در دوره ابتدایی دفتر برنامه‌ریزی و تألیف کتب درسی آموزش و پرورش ادامه داد: فرزندان ما وقتی که می‌بینند ما نماز می‌خوانیم و یا روزه می‌گیریم مانند ما نماز می‌خوانند و روزه می‌گیرند ولی کودکان ما چند بار ما را مشغول خواندن قرآن دیده‌اند؟ این همان چیزی است که باید مورد توجه متولیان اعم از برنامه‌ریزان و مجریان قرار گیرد.

وی طرح تلاوت نور در مساجد را تنها طرح موفق در زمینه گسترش قرآن‌خوانی دانست و  تأکید کرد: این طرح باید مورد توجه متولیان قرار گیرد و تعمیم داده شود. 

منبع خبر: خبرگزاري مهر       تاريخ خبر: 8/6/88